Nga: Dedë Preqi
Pse po polimizohet sot LDK, dhe lidershipi i saj në krye me Abdixhikun, i cili po shfaqet disi i veçantë dhe i pa prekshëm, që paraqet një lloj tipari të veçantë udhëheqësish, por që karakterizohet i pa dëshirueshëm nga masa, nga fakti i të mos qenit përsonalitet unifikues dhe në dobi të kësaj partie, e cila nuk e meriton të bie në nivelin e njerëzve të tillë.
Nuk është pa domethënje fjala « përsonalitet », mirëpo kjo fjalë, sikur e humb kuptimin e vet nga përdorimi apo farkimi i tepërt dhe vendin e tij e zë fjala « përson » dhe ky i fundit do të ndryshonte nga emërtimi i parë, sepse para tyre del në skenë nevoja e ngutshme për t’u bërë « lider »dhe nga ana tjetër, ekzistencën e vet e trajton të zotëruar nga madhështia.
LDK, si një parti me përvojë dhe traditë, që u krijua dikur në rrethana shumë të vështira, duke i përballuar një rivali dhe pushtuesi të madh autokrat dhe komunist, sikur që ishte Serbia, ajo sot në hapësirën e lirë dhe demokratike i mungon energjia dhe elani i moqëm që e kishte dikur.
Nëse veprimet tona demokratike do i shfrytëzojmë në pushtet pa ndonjë kriter njerëzor, pa ndonjë kriter politik dhe ligjor, na shpaloset mundësia më e frikshme në menagjimin të një digasteri, sepse kjo formë vazhdon të qëndrojë përkohësisht dhe imazhet nuk e ndryshojnë çasjen tonë në mirëqenjen dhe marrëdhëniet shoqërore, dhe efektet mbetën të pakapshme, të cilat sot i quajmë vetëm vegla të një klani shoqërorë, ku të gjitha përllogaritjet përkthehën në dëm të popullit dhe shtetit.
Përplasjet ekzistojnë brenda sëcilës parti politike, por ato dallojnë me elementet e tyre parimore dhe jo parimore, ndërsa kjo përplasje e sotme brenda LDK, nuk i ngjanë përplasjes për diçka të thellë në dobi të kësaj partie, por për shkak të interesave të thjeshta, dhe që janë mirë të menduara dhe të planifikuara nga njeriu, për t’a shemb këtë « kala » të vjetër për brenda.
Përplasja apo lëkundja brenda saj, që lindi mbas zgjedhjeve të fundit të 9 shkurtit të këtij viti, do të ishte një sinjal i qartë se, diçka brenda këtij subjekti politik nuk është në rregull, edhe pse thuhet se është rritur me një përqindje simbolike, mirëpo reagimet kanë vërshuar brenda saj, të adresuara ndaj lidershipit dhe udhëheqësit Abdixhiku, i cili duhet të mbajë përgjegjësi mbi përmbajtjen e këtyre kritikave, për të pasur një ide më të saktë dhe më të qartë.
LDK, në krye me Lumir Abdixhikun, i cili në këtë parti erdhi si një parashutist i porositur, nuk ka treguar fare tiparet e një tradite politike rugoviane, për faktin se nuk ka kurrfarë shembulli të tillë, që të bind dhe madje nuk mundet të sigurojë zgjidhjen e problemeve, as ekzistuese dhe as në të ardhmën, apo LDK-ja, të kthehet në traditën e vet të dikurshme.
Kryetari Lumir Abdixhiku, kritikat dhe sulmet ndaj LDK-së, po i quan të montuara dhe sulme të sinkronizuara ndaj këtij subjekti, me qëllim për ta ulur prestigjin dhe punën e saj, si një kuadër i një realiteti të dukshëm, që dallon nga të tjerat subjekte me kritere ndoshta të veçantë organike dhe politike, që nuk ka pushtet mbi pushtetin e vet.
Duhet të përkrahet gjenerata e re e LDK-së, që krijon një mjedis të shëndoshë dhe të frytshëm të këtij subjekti politik, e cila do ti vinte përshtati qeverisjes së ardhshme të vendit, por lëvizjet e këtij subjekti politik duken sikur janë të kufizuara dhe të kontrolluara brenda ombrellës së tiparit të Lumir Abdixhikut dhe varësve të tij, siq janë Haziri, Muhaxheri, Kica, Barjami dhe të tjerë, që e përbëjnë klubin e këtij formati, pretendimi i të cilëve do të ishte i një stili të veçantë, apo siq po e quajnë edhe « rruga e re, që dallon nga subjektet tjera, si në fushën e politikës, kulturës, filozofisë dhe tjera, duke u nisur vetëm nga normat që i përcaktojnë ata vetë.
Po ta trajtonim një çeshtje të tillë vetëm nga këndvështrimi i humbjes së respektit ose nga mungesa e vullnetit të disa anëtarëve të këtij subjekti në fjalë, të cilët shprehin pa kënaqësi ndaj lidershipit të vet, përshkak të mangësisë së përgjegjësisë politike, që nuk kontrollohet nga një respekt i thellë ndaj përsonit tjetër, që e meriton.
Po ta marrim këtë çështje pak më seriozitet në hapjen e rrugëve të reja, që ti bëhët këtij njerëzimi dhe këtij vendi një favor, për të shpëtuar atë grimcë lirie që na ka mbetë, falë sëcilës duhet mbajtur dhe zhvilluar te çdo frymor i këtij vendi me besnikëri përmes detyrave themelore që përfaqësojmë ne, për vetëvetën dhe të ardhmën tonë.
LDK, në krye me Abdixhikun, dhe AAK, me Haradinaj, në këtë format të tillë, që refuzojnë dhe paraqesin vija të kuqe për të bashëkunuar, apo për të bërë koalicion me LVV, për të formuar qeverinë e re, ky lloj koncepti brenda këtyre subjekteve nënkupton më shumë humbje se rritje, më shumë përkufizim se zhvillim, më shumë dis-harmoni se harmoni, më shumë defekte se efekte brenda këtij vendi dhe njerëzimi./Bota Sot